Jaa, je leest het goed aan de titel: ik heb een nieuwe baan. Een bijbaantje om precies te zijn. De afgelopen weken heb ik het nog even geheim gehouden voor jullie, maar vandaag wil ik toch het een en ander erover uitleggen. Lees je mee?

nieuwe baan

Voor degenen die me al wat langer volgen, wisten misschien al dat ik op vrijdagavond en zaterdag bij een juwelier werkte. Ik was daar in februari begonnen, net nadat ik klaar was met een halfjaar stagelopen. Het werken in een juwelier is ontzettend veelzijdig, want je krijgt met van alles te maken: zilver, goud, staal, reparaties, verschillende merken en noem het maar op. Daardoor was het werk ontzettend uitdagend en leerde ik werkelijk elke week weer nieuwe dingen.

Maar dat was ook de reden dat ik het ontzettend moeilijk vond en dat was in strijd met mijn perfectionisme. Diep vanbinnen voelde het alsof ik het niet goed deed en had ik zoiets van “ik wil ook alles wat mijn collega’s kunnen”, terwijl dat helemaal niet zou kunnen. Zij werkten er nu eenmaal al veeeel langer en ik was er maar 1,5 dag per week. En ergens merkten mijn collega’s dat ook. Er kwam namelijk niet uit wat erin zat, het paste niet voor de volle 100% bij me. Daarom besloten we samen dat het beter was als ik iets anders ging zoeken.

Ik liet het uiteraard eerst even bezinken voordat ik ging zoeken. Maar al snel werd het tijd om de stap te zetten. Ik heb nog heel wat kosten te gaan de komende maanden en ik wist dat ik niet genoeg spaargeld had om het daarmee te redden, haha. Nu komt het leuke verhaal: de maandag dat ik met Brittany had afgesproken in Haarlem, zag ik buiten bij een winkel een sticker hangen dat ze personeel zochten. Ik twijfelde geen moment en liep naar binnen om te vragen om wat voor vacature het ging. De vrouw in de winkel vond het superleuk dat ik reageerde op de sticker en de vacature was ook nog eens waarnaar ik zocht: 3-12 uur per week. Ik mocht dezelfde week nog op gesprek komen!

Het eerste gesprek ging ontzettend goed en ik vond het ook heel erg leuk. We hebben zeker 45 minuten zitten kletsen. Ik mocht op een tweede gesprek komen en die vond een week later al plaats. Dat gesprek vond ik ook erg leuk en dezelfde dag zou ik horen of ik was aangenomen of niet. Ik maar wachten… en wachten… en wachten. Maar vlak voor sluitingstijd werd ik eindelijk gebeld.

Nu denken jullie vast: Joyce, stop eens met lullen en vertel ons nou waar je gaat werken. Komt ‘ie: vanaf volgende week werk ik bij Pandora! Je weet wel, dat sieradenmerk bekend van de bedelarmbanden. Nog steeds in dezelfde branche dus, maar dan gericht op één merk. Ik denk dat dit misschien wel veel beter bij me past en dat ik dan ook uiteindelijk gewoon m’n ding kan doen. Ik kan het in elk geval proberen. Ik kijk ontzettend uit naar deze nieuwe stap en uitdaging!

Wanneer jullie dit lezen, heb ik mijn laatste werkdag bij de juwelier erop zitten. Ondanks alles heb ik het ontzettend naar mijn zin gehad en had ik het voor geen goud willen missen. Ik had ontzettend leuke en lieve collega’s en heb onwijs veel geleerd de afgelopen maanden. Collega’s, als jullie dit lezen: bedankt voor de leuke en leerzame periode, ik ga jullie stiekem wel missen hoor! Maar ik kom snel weer langs!

Inmiddels zijn we bijna 600 woorden verder en had ik de helft van dit artikel waarschijnlijk weg kunnen laten, maar ach: ik ratel graag. Respect als je het van begin tot eind hebt gelezen, haha. Dan stop ik nu met babbelen, want ik vind het wel genoeg geweest.

Heb jij op dit moment een (bij)baan?

liefs Joyce