Hii. Eerlijk gezegd weet ik niet zo goed waar en hoe ik dit artikel moet beginnen. Ik moet namelijk even m’n hart luchten, m’n ei kwijt, alles van me af schrijven: daar is mijn blog de ideale plek voor. Want soms gaat het allemaal niet volgens plan…

woman-hand-smartphone-desk

Nu bijna twee weken geleden startte ik vol goede moed met het afstuderen. Het was een hele klus geweest om iets te vinden, maar na bloed, zweet en tranen was het toch gelukt. Last minute nog wel. Dat vertelde ik jullie al in een persoonlijke update (klik). Toen liet ik ook al weten dat er nog wel een aantal dingen geregeld moesten worden om écht over een halfjaartje mijn diploma op zak te hebben, maar dat ik er alle vertrouwen in had dat dat goed zou komen.

De maandag dat ik onofficieel begon met afstuderen was meteen een ontzettend productieve dag. Helaas kreeg ik een dag later een afkeuring vanuit school terug, omdat het probleem niet scherp/duidelijk en urgent genoeg was. Dat betekende dat ik het nogmaals in moest leveren. Na een paar dagen leverde ik mijn aanvraag opnieuw in, maar ook deze keer werd het afgekeurd.

Dat betekende niet meteen het einde, want ik mocht het gewoon nogmaals inleveren. Ik besloot dus maar (voor de zoveelste keer) contact op te nemen met de organisatie. Ik deed alles vanuit huis namelijk, dus ik kon niet even aankloppen bij een kantoor of iets dergelijks. Ik kreeg vrij snel reactie terug, maar ik moest een gesprek tussen hem en zijn collega afwachten. Dus besloot ik de derde afstudeeraanvraag tot na het weekend uit te stellen.

Omdat ik niet alle tijd van de wereld had, begon ik afgelopen maandag weer enthousiast. Ik mailde de organisatie om te vragen wat er uit het gesprek was gekomen, zodat ik daarna met de aanvraag aan de slag kon gaan. Hoewel sommigen van jullie nu wellicht verwachten dat het aan de aanvraag lag, nee. Dat is het niet.

Niet veel later werd ik door de organisatie gebeld. Ik dacht eigenlijk dat het was om me in te lichten over het probleem en hoe ik dat kon aanscherpen. Maar niets bleek minder waar…. Ze belden om zich terug te trekken. Ja, je leest het goed. De organisatie waar ik zou gaan afstuderen, heeft de opdracht laten vervallen. Opgeheven, weg afstuderen.

Dit betekent dat ik dus niet het komende halfjaar ga afstuderen, dat ik niet deze zomer mijn hbo-diploma op zak ga hebben en dat ik nu een halfjaar studievertraging heb opgelopen. En daar baal ik echt enorm van. De exacte reden houd ik liever voor mezelf, want ik wil ook de organisatie niet naar beneden halen. Ik wil gewoon mijn verhaal even delen.

Hoe ik me nu voel? Nog steeds rot. Het nieuws kwam echt als harde klap. Ik wist in het begin gewoon niet zo goed wat ik moest doen of zeggen. Ik heb nachten vreselijk geslapen, het ene moment stond ik te huilen en het andere moment was ik boos. Ik kon het niet beseffen dat dit echt gebeurd is. Eigenlijk besef ik het nog steeds niet helemaal. Het is bijna een week geleden dat ik het nieuws kreeg en het blijft gewoon raar. Toch heb ik het enigszins wel geaccepteerd. Een halfjaar vertraging is niet het einde van de wereld en op deze manier kan ik nog wat extra ervaring opdoen én heb ik ruim de tijd om iets nieuws te zoeken. Bovendien ben ik nog geen eens 21 (wel bijna) en ik moet de rest van m’n leven nog werken.

Het komende halfjaar ga ik op zoek naar een plek waar ik écht graag wil afstuderen, extra werken en geld verdienen, meer ervaring opdoen binnen het vakgebied communicatie en mijn blog en YouTube-kanaal professionaliseren. Dingen die ik helemaal niet erg vind om te doen!

Ja, het blijft #@$#$@!! (vul zelf maar in). Ik kan er nog heel veel (slechte) woorden aan vuil maken en dat zorgt er niet per se voor dat ik me beter ga voelen. Het is jammer dat het op deze manier moet. Dat het op deze manier is gegaan. Maar misschien was het wel voorbestemd en is het beter zo. Laten we het daar maar mee afsluiten.

Als je tot het einde bent gekomen, dank je. Voor iedereen die mij de afgelopen week heeft gesteund, lieve berichtjes heeft gestuurd en me heeft vermaakt: jullie zijn de beste! <3

liefs Joyce