Hoooi. Het is op het moment van schrijven 5 januari 2018 en… mijn scriptie is ein-de-lijk af! Ik kan het haast niet geloven. Ongelooflijk hoe de afgelopen weken voorbij zijn gevlogen en hoeveel uren ik nog heb besteed aan mijn scriptie. In deze – hopelijk laatste – update vertel ik jullie daar graag meer over! 

Ik kan je vertellen dat de meeste horrorverhalen over het schrijven van een scriptie waar zijn. Het kost veel tijd, verpest je sociale leven en kraakt je brains. Zo voelde het zeker de laatste paar weken. Maar laat ik eerst nog maar eens beginnen bij het ‘begin’: dus na de laatste update.

Op 16 november plaatste ik de laatste update over het afstuderen. Toen was mijn praktijkonderzoek net gestart en waren de eerste enquêtes ingevuld. Toen was het nog spannend of ik het minimale aantal respondenten zou gaan halen. Op 27 november sloot ik de enquête en had ik in totaal 267 respondenten! YES, want ik moest er minimaal 261. Had ik het mooi op het nippertje gehaald.

Toen begon het echte werk: SPSS. En wat een hel was dat. Ik snap er gewoon echt geen drol van en elke keer benaderde ik weer mijn begeleider omdat ik vastliep. Dat verliep helaas niet helemaal goed, want het heeft zeker drie weken geduurd voordat ik eindelijk een keer écht verder kon. In die drie weken ben ik welgeteld drie keer opnieuw begonnen met de analyses en zat ik dagenlang te werken met SPSS om alles af te krijgen. In eerste instantie merkten jullie daar niks van, want toen ik wachtte op antwoord van mijn docent, had ik nog wat uurtjes om te bloggen. Toen ik er klaar mee was en mijn eigen plan trok (waarvan ik denk en hoop dat het goed is naar aanleiding van de voorbeelden op internet) verdween ik pas van de aardbodem.

Het was inmiddels al de week voor kerst en 22 december zou ik mijn scriptie inleveren voor feedback van de bedrijfsbegeleider. Mijn plan was om mijn hele scriptie klaar te hebben, zodat zij op alles feedback kon geven. Helaas is dat niet gelukt en moest ik het doen met zes afgeronde hoofdstukken van de tien. Maar goed, het was in elk geval iets. Die dagen ervoor zat ik echt uren achter mijn laptop en had ik totaal geen leven meer. De feedback die ik kreeg was niet veel, maar vooral veel kleine dingetjes. Ik besloot die als laatste toe te gaan passen en eerst de andere hoofdstukken af te ronden.

De dagen voor kerst waren pittig. Ik werkte overdag aan mijn scriptie, werkte twee extra koopavonden en stond het hele weekend voor kerst op werk. Die dagen had ik gewoon veel minder of geen tijd voor mijn scriptie en met de kerst wilde ik er niet mee bezig zijn. Ik had me erop verheugd om lekker kerst te vieren en rustig aan te kunnen doen, maar dat werd helaas ook anders: Jorn z’n oom overleed tweede kerstdag.

De dagen erna waren daardoor heel raar. De uitvaart werd gepland op 3 januari en toen raakte ik – heel egoïstisch – een beetje in paniek. Op 4 januari ging mijn bedrijfsbegeleider mijn scriptie beoordelen; dat betekende dat ik nóg een dag minder had om het af te ronden (omdat ik wist dat ik 3 januari waardeloos zou zijn). Maar goed, van stressen kom je nergens en dus maakte ik een superstrakke planning voor mezelf. 27 december zat ik daarom alweer vroeg achter mijn laptop. De druk was inmiddels zo groot geworden, dat ik echt als een speer ging. Voor ik het wist had ik in een hele dag vier hoofdstukken op papier gezet en was de basis klaar. Wauw.

De dagen erna kon ik het dus nog gaan perfectioneren, de feedback toepassen en meerdere keren nalezen. Na een aantal grondige controles, leverde ik het uiteindelijk op 2 januari in bij mijn bedrijfsbegeleider en was het bijna klaar. Op 4 januari las mijn begeleider de scriptie en beoordeelde ze me met een dikke 7! Die is alvast binnen, woehoe. Dat betekende dat ik haar beoordelingsformulier in de bijlagen kon doen en alleen nog een reflectieverslag hoefde te maken. Dezelfde middag lag mijn scriptie nog bij het grafisch centrum en kort daarna haalde ik hem op. Dat was ‘m dan: mijn meesterwerk.

Vandaag (5 januari, wanneer ik dit schrijf) heb ik mijn reflectieverslag afgerond en geprint. Dat betekent dat nu écht alles klaar is om ingeleverd te worden. Het einde is écht in zicht. Aankomende maandag ga ik naar de hogeschool en dan wordt het wachten. Wat vind ik dat nu al spannend zeg! Hopelijk kan ik eind januari goed nieuws met jullie delen. In de tussentijd ga ik weer lekker het bloggen en filmen proberen op te pakken, want daar heb ik weer meer tijd voor.

Heb jij al eens een scriptie geschreven?