Hiii. Vandaag is het weer eens tijd voor een persoonlijk artikeltje. Jorn en ik zijn inmiddels al ruim zes jaar samen en voor velen is het dan wel al tijd om samen een plekje te gaan zoeken. Voor ons begint de wil om samen te gaan wonen ook wel te komen, maar de weg is er nog niet. En die zal er voorlopig ook nog niet komen ben ik bang. Vandaag vertel ik je waarom.

Op dit moment ben ik 21 en Jorn is 23. We hebben dus een prima leeftijd om het huis uit te gaan en samen een plekje te zoeken. Zeker nu onze relatie al zeker zes jaar duurt en we weten dat we voorlopig nog wel samen blijven, zou samenwonen de volgende stap zijn in onze relatie. Toch gaat dat voorlopig nog niet.

Ik studeer nog. Doordat ik nu een halfjaar vertraging heb opgelopen, gaat het studeren ook nog een halfjaar langer duren. Als alles meezit ben ik dan februari 2018 klaar met mijn opleiding Communicatie en dan zou ik fulltime kunnen gaan werken. Maar de grote vraag is ten eerste: wil ik dat wel? Ik ben nog zo jong dus ik weet helemaal niet of ik al de rest van mijn leven wil gaan werken. Maar als ik niet ga werken, dan is de kans groot dat ik nog zeker twee jaar thuis woon. En thuis heb ik het hartstikke goed, begrijp me niet verkeerd, maar het kriebelt zo erg om ons eigen plekje te gaan zoeken en daar heb je nu eenmaal een inkomen voor nodig.

Dan is Jorn er natuurlijk ook nog. Hij zit ook nog volop in zijn studie Informatica en moet hierna nog zeker twee jaar. Dat betekent dat hij ook voorlopig niet de financiële middelen heeft om een appartementje te gaan huren of kopen. Geld lenen is ook geen optie, want voor veel plekjes heb je een bepaald inkomen nodig en een lening is geen inkomen. Bovendien willen we gewoon voorkomen dat we een soort studieschuld gaan opbouwen, want ook dat wordt later meegenomen als je een hypotheek gaat aanvragen (ze zeggen van niet, maar heb al meerdere keren gehoord dat ze het toch deden).

Dan komen we dus op het andere punt: het vinden van een huisje hier is nog een flinke opgave. Hoofddorp ligt nu eenmaal in de Randstad, dus de prijzen liggen hier gewoon heel hoog. Bovendien is het vlakbij Haarlem, Amsterdam en Schiphol en je hebt dus echt wel een ‘groot’ inkomen nodig. Zelf willen we gewoon graag meteen een eigen plekje en niet een studentenhuis of kamer. Plekken uit de omgeving zijn ook prima, maar dan zitten we nog steeds in de Randstad.

Het zal dus de komende tijd nog flink sparen worden voordat we écht op zoek kunnen. Op zich is wachten echt niet erg, want we hebben het allebei thuis nog hartstikke goed. En we hebben genoeg geduld en genieten nog van het leven zolang het kan. Ik bedoel: uitgebreide shopsessies en lange vakanties zitten er dan misschien nog even niet in. Tenzij je natuurlijk meubels en accessoires bedoelt, haha.

De wil om samen te gaan wonen is er dus wel al, maar de weg nog niet helemaal. Dat is niet erg. Wanneer onze tijd daar is, merken we het vanzelf en zullen we vast ons droomhuisje vinden. Tot die tijd genieten we nog van de dingen die nog mogelijk zijn zolang we geen vaste lasten hebben, haha.

Woon jij al samen?

liefs Joyce